«Պատերազմը» ստեղծագործության վերաբերյալ իմ կարծիքը

Չեմ կարող հաստատապես ասել՝ արդյոք ինձ դուր եկավ պատմվածքը, թե ոչ, բայց մի երկու խոսք կասեմ դրա վերաբերյալ։

Հնարավոր է շատերը չհամաձայնեն ինձ հետ, բայց ես ցանկություն եմ հայտնում արդարացնել Վարդիշաղին։ Դեռ սկզբում, երբ Դավիթը պատերազմի էր գնում, երևում է աղջկա սերը նրա նկատմամբ։ Մենք նաև գիտենք, որ այն ժամանակ, կարելի է ասել աղջկան խոսք չէր հասնում։ Նա չէր կարող դեմ գնալ իր հոր կամքին և չամուսնանալ այլ մեկի հետ, սակայն կարծում եմ, որ Վարդիշաղը մինչև վերջ էլ չսիրեց իր նոր ամուսնուն։

Դավթի մայրը ուժեղ կին էր… Անկեղծ ասած՝ վերջում, երբ Դավիթը տխրեց, իր կնոջ հեռանալու պատճառով, սխալ եմ համարում նրա տանից դուրս գալը. ի վերջո մայրը կարոտել էր որդուն, և այդ քայլը փոքր ինչ էգոիստական դիտվեց ինձ համար Դավթի կողմից։

Իհարկե, ցավալի են նաև պատերազմի հետևանքները։

Թե ասեք սխալ արեց Դավիթը՝ սպանելով տանուտերին, դժվար համաձայնեմ Ձեզ հետ, որովհետև եթե ես լինեի Դավթի փոխարեն՝ իր իսկ մտածելակերպով, նույն քայլին կդիմեի։ Սակայն մեղք են նրա ծնողները. նոր տառապանք ձեռք բերեցին…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Start a Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: