Design a site like this with WordPress.com
Get started

Առաջադրանքներ

1.Տեքստից դո′ւրս գրիր գոյականները:

Շուրջը անդորր ամայություն էր: Արծաթագույն սփռոցի նմավող ծովը փռված էր չորս կողմը, և լսվում էր միայն պղտոր ջրի ճողփյունը: Նավը շարժվում էր քամուն համընթաց: Ծովի երեսը պատել էր թանձր մառախուղը, որ հոգնեցնում էր մարդու հայացքը:

2.Գրի′ր հետևյալ բառերի հոգնակի թիվը.

Նավավար – նավավարներ

արծվաբույն – արծվաբներ

տպատառ – տպատառեր

ոտնաչափ – ոտնաչափեր

գյուղագիր – գյուղագրեր

հորաքույր – հորաքույրեր

վիրաբույժ – վիրաբույժներ

3.Կազմիր մի փոքրիկ տեքստ՝ օգտագործելով հետևյալ բառերն ու բառակապակցությունները:

Առավոտ, մռայլ երկինք, սարերի կատարներ, ոսկեշող արեգակ, անսպասելի քամի, թաքնվել, ամայի տարածություն, ուշ երեկո, երկար ճանապարհ, տաք վառարան:

 

Առավոտ… նորից առավոտ…

Կրկին քայլում եմ նույն երկար ճանապարհով, հայացք ուղղում դեպի մռայլ երկինք, ապա նայում եմ շուրջս՝ նույն սարերի կատարներն են հեռվում: Զսպում եմ ներքին ոգևորությունս, սակայն անսպասելի քամի է բարձրանում՝ ստիպելով ինձ ժպտալ:

Երեկո… ուշ երեկո… կրկնվում են օրերը…

Նստած տաք վառարանի առջև, փաթաթված տաքուկ ծածկոցի մեջ, իսկ ձեռքերումս՝ տաք թեյ, նայում եմ կրակի կայծերին և ավելի խորանում երևակայությանս ճանկերում: Պատկերացնում եմ, թե գտնվում եմ մի ամայի տարածության մեջ: Ուսումասիրում եմ շուրջս՝ անկարող լինելով զսպել դուրս վազող ժպիտս. մենակ եմ: Նայում եմ դեպի երկինք և տեսնում ոսկեշող արեգակին, ով ցանկանում է գրավել ինձ իր շողերով: Չեմ խաբնվի…

Նայում եմ շուրջս՝ նստած եմ վառարանի դիմաց, սակայն աչքերս, ա՜խ, աչքերս թույլ են գտնվել արևի ճիրանների առջև և հիմա սկսեցին փակվել, կարծես ցանկանալով թաքնվել շրջապատի սառնասիրտ եղանակից:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Start a Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: