Design a site like this with WordPress.com
Get started

Կոմիտասի բանաստեղծությունները

ՃԱՆԱՊԱՐՀ

Բարակ ուղին սողալով, 
Ոտի տակին դողալով, 
Ճամփի ծայրին բուսել է 
Կյանքի ծառը շողալով:

Ի՜նչ լայն սիրտ է, որ ունի 
Այս ճանապարհն Անհունի․․․ 
Մարդու, բույսի, գազանի 
Եվ թևավոր թռչունի։

ԻՄ ԵՐԱԶՈՒՄ

Եվ ա՛յս գիշեր, իմ երազում, քեզ հետ մեկտեղ պարեցինք, 
Սեր-ոգիներ սուրբ սեղանում մեղրամոմեր շարեցին։ 
Ոսկի-արծաթ ամպի ծալեն նուրբ ու բարակ քող ճարեցինք,
Ինծի-քեզի կարմիր-կանաչ սիրո շապիկ կարեցին:

ԿՅԱՆՔ

Շառա՜չ, շառա՜չ․․․

Սարեն հեղե՛ղ փրթավ,

Վազո՛ւմ է առաջ ու շեշտակի․

Հողեն ծառեր ծամելով,

Հողեն քարեր քամելով,

Գետը լցավ ու գալարեց,

Սիրտը խցավ ու պալարեց․

Ցելա՜վ, ցելա՜վ․․․

Ամպեն արե՛վն ելավ,

Նազում է կանաչ ու հեշտակի․

Սարի խոցին ժպտելով,

Ծառի ծոցին ծպտելով,

Պաղառ գետին ջե՜ր բերելու,

Խավար սրտին սե՜ր մերելու:

ԳԱՐՈՒՆ

Հալուն -հալուն,
Սարին, ձորին խոսելեն,
Երես -երես,
Քարեն, հողեն հոսելեն՝
Գարուն իջավ մխալով,
Առուն իջավ ծխալով։

Բաղիկ տեսա՝
Լուսին -ցողին՝
Լողիկ -լողիկ արբելեն՝
Կանաչ տափերին։

Առուն փեսա՝
Հողի գոգին՝
Դողիկ -դողիկ տարփելեն՝
Ծաղիկն ափերին:

Հալուն -հալուն,
Ծառի, ծաղկի հոտերով,
Երեր-երեր,
Ծովի ցամքի մոտերով՝
Առուն ուռավ՝ վերացավ,
Բուրվառ գարուն հեռացավ:

 

Մի շարք այլ բանաստեղծություններ կարող եք կարդալ այստեղ:

Advertisement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Start a Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: